ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΥ ΚΑΦΕ ΣΤΗΝ ΒΡΑΖΙΛΙΑ

Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιον!

Στην Βραζιλία τα καφεόδεντρα έχουν από πάνω τους μόνο τον ήλιο. Αναπτύσσονται σε λωρίδες και φτάνουν το 1 μέτρο πλάτος και ύψος μέχρι τα 3 μέτρα. Ουσιαστικά, το δέντρο είναι ένας κορμός με κλαδιά από κάτω προς τα πάνω, γεμάτο με καρπούς σε ολόκληρο το ύψος του.

Η συλλογή των καρπών, γίνεται με μηχανικούς συλλέκτες οι οποίοι περνώντας δονούν τα δέντρα. Έτσι, τα πιο ώριμα και άρα πιο χαλαρά κεράσια τους πέφτουν και μαζεύονται για διαλογή και επεξεργασία. Στο μεγαλύτερο ποσοστό των καφεκαλλιεργειών, η συγκομιδή γίνεται με αυτό τον τρόπο και παρόλο ότι έχει δεχθεί πολλή κριτική από τους ειδικούς του καφέ, είναι και ο λόγος που η Βραζιλία παράγει τους όγκους του καφέ που ξέρουμε σήμερα. Με άλλα λόγια το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής.

 

Όταν ο καφές είναι το εθνικό προϊόν…

Ο καφές στη Βραζιλία παράγεται σε μεγάλες φάρμες από παραδοσιακές και πλούσιες οικογένειες μεγάλης οικονομικής δύναμης και τεχνογνωσίας, συχνά με τη χρήση εξελιγμένης τεχνολογίας.

Ένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η παραγωγή του καφέ στη χώρα είναι η λειψυδρία. Γι’ αυτό το λόγο οι καφέδες της τείνουν να είναι natural – στεγνωμένοι στον ήλιο χωρίς πρώτα να έχουν πλυθεί με νερό. Όμως η αγορά ζητά πλυμένους ή η ημιπλυμένους καφέδες. Αυτό αναγκάζει τους παραγωγούς να επενδύσουν ώστε να κρατήσουν το νερό στην περιοχή τους ή να εκμεταλλευτούν στο έπακρο όλο το νερό που υπάρχει στον υδροφόρο ορίζοντα.

Για να το πετύχουν έχουν σύγχρονα δίκτυα αυτόματου ποτίσματος, ενισχύουν το νερό με ειδικά λιπάσματα και ελέγχουν τις ανάγκες ύδρευσης ηλεκτρονικά για να ξέρουν ακριβώς τι χρειάζονται και σε άλλα στοιχεία για τη δική τους φυτεία.

Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τη Βραζιλία είναι το πώς ανανεώνουν τα καφεόδεντρα. Όταν το δέντρο φτάσει τα 10 – 15 έτη και μειωθεί η παραγωγικότητά του, το κόβουν στα 20 εκατοστά από το έδαφος, αντί να το ξεριζώσουν και να φυτέψουν στη θέση του ένα νέο.

Έτσι, χρησιμοποιούν το υφιστάμενο υγιές ριζικό σύστημα που είναι σε θέση να τροφοδοτήσει το νέο δέντρο που θα ξαναμεγαλώσει εκεί. Αυτό θα συμβεί σε 2 περίπου χρόνια. Αν φύτευαν στη θέση του καινούριο, αυτό θα χρειαζόταν 4-5 χρόνια για να ξεκινήσει παραγωγή.

Με αυτού του τύπου τη διαχείριση περιοχής είναι πάντα σε θέση να έχουν υγιή και καρποφόρα δέντρα.

Οι άνθρωποι του καφέ.

Οι αγρότες που δουλεύουν στις φάρμες της χώρας είναι στην ουσία λίγοι, αφού ο πληθυσμός βρίσκεται σε ικανοποιητικό μορφωτικό επίπεδο, κατά συνέπεια δεν πηγαίνει εύκολα να γίνει αγρότης.

Αλλά ούτε και οι μισθοί των ανθρώπων της γης είναι χαμηλοί, άρα οι ιδιοκτήτες δεν μπορούν να έχουν πολλούς αγρότες. Αυτός είναι ένας από τους πιο σημαντικούς λόγους που η βιομηχανοποίηση μεγαλώνει διαρκώς. Όσο αυτοματοποιείται η παραγωγή, τόσο μειώνεται η ανάγκη για εργαζόμενους, και μισθούς. Επειδή ο καφές είναι πολύ καλής ποιότητας οι πιστοποιήσεις δεν επηρεάζονται από τη μείωση των ανθρώπων και αυτό συμβαίνει τόσο στη Βραζιλία, όσο και στην Ινδία. Αντίθετα στην Αιθιοπία αυτό σχεδόν δεν υφίσταται. Όμως εκεί όλοι οι καφέδες είναι οργανικοί, αφού εντομοκτόνα και παρασιτοκτόνα απαγορεύονται. Επομένως μπορεί η Αιθιοπία να μην έχει πιστοποιήσεις, όμως είναι σε θέση να διαθέτει βιολογικό και καλής ποιότητας προϊόν.

Τα ταξίδια όμως θα συνεχιστούν. Περιμένετε να ανοίξουμε και τις επόμενες σελίδες του Dimello Coffee Diaries.

 

Scroll